X
تبلیغات
رایتل

ذهن نوشت های خانم و آقای اردیبهشتی
 
قالب وبلاگ

سلام

گاهی بدجور احساس تنهایی می کنم. گاهی اوقات، بعضی روزها، در بعضی جمع ها و حتی بین صمیمی ترین دوستانم...

گاهی حس می کنم درک نمیشم. هر چه توضیح می دهم و هر چه می نویسم و یا هرچه حرف می زنم.

گاهی حس می کنم من از یک دنیای دیگه هستم. انگار من دنیا را به گونه دیگه ای ادراک می کنم. احساسات من، تفکرات من، قواعد و اصول بنیادین وجود من برای خیلی ها قابل درک نیست.

خیلی ها برام پیشنهاداتی ارائه می کنم یا راهنمایی هایی می کنند که به هیچ طریق نمی تونم درک یا هضمش کنم چه برسه به اجراش...

خیلی وقت ها بدجور احساس رابینسون کروزوئه را دارم ولی برعکس اون نه در یک جزیره تنها بلکه در یک شهر بزرگ و بین سیل آدم ها...

 

گاهی حس می کنم چه قدر زنان آرتمیسی مثل من تنها هستند. زنان آرتمیسی مثل من را نه زنان همجنسشون درک می کنند و نه مردان! نه بین زنان جایی دارند و نه بین مردان. نه عقایدشون برای زنان قابل هضم است و نه مردان...

چه قدر تنها هستیم ما زنان آرتمیسی...

[ چهارشنبه 1 مرداد 1393 ] [ 08:00 ] [ خانم اردیبهشتی ] [ نظرات (26) ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

آمار سایت
تعداد بازدید ها: 183843