X
تبلیغات
رایتل

ذهن نوشت های خانم و آقای اردیبهشتی
 
قالب وبلاگ

سلام

یک عده ای را دیدید که وقتی در حضورشون از کس دیگری تعریف می کنید چنان به هم می ریزند و ناراحت میشند و درصدد دفاع و تعریف از خودشون برمیاند که انگار به اون ها توهین کردی؟!!!!

مثلا با دوستتون دارید صحبت می کنید و میگید وای دخترخاله ات چه قدر زیبا و دوست داشتنیه! چنان ناراحت میشه و اخم می کنه انگار بهش گفتید تو زشتی و اون قشنگه! در صورتی که اصلا صحبت از خوبی ها و حسن ها و عیب های اون در میان نبوده!

یا این که در مقابل فردی از خوبی ها و حسن همسرش تعریف می کنند. چنان ناراحت و عصبانی میشه انگار دارند میگند تو خیلی بدی و از همسرت خیلی پایین تری!

و...

کاملا مشهوده مشکل این افراد کم بودن عزت نفس و اعتماد به نفسشونه. به احتمال زیاد در دوران کودکی بسیار مورد مقایسه با دیگران قرار گرفته اند و حسن هاشون دیده نشده. خودشون هم نسبت به توانایی های خودشون شک دارند برای همین تعریف از دیگران را در حضورشون برنمی تابند و یا نمی تونند ببینند کسی در موردی از اون ها عملکرد بهتری داره یا بیشتر مورد توجه است.

ولی سئوال من اینه: با این دسته از آدم ها چه طور باید برخورد کرد؟ چه طور باید در مقابلشون از دیگری تعریف کرد ولی به این افراد برنخوره؟ یا چه طور میشه کاری کرد که بتونند برتری دیگری را بدون خشم و ناراحتی قبول کنند؟

نظر شما چیه؟

 

[ چهارشنبه 22 مرداد 1393 ] [ 10:41 ] [ خانم اردیبهشتی ] [ نظرات (35) ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

آمار سایت
تعداد بازدید ها: 183843